Ludzie Ruchu Światło-Życie nie zdają sobie najczęściej sprawy, że posługują się słownictwem niezrozumiałym przez przeciętnego człowieka. Stanowimy pod tym względem pewną specyficzną grupę posiadającą wewnętrzny język. Niniejsza strona ma za zadanie pomóc tym, którzy niektórych pojęć nie rozumieją, aby je zrozumieli, oraz tym, którzy rozumieją, aby uświadomili sobie fakt, że mówiąc do osób postronnych powinni podanych niżej zwrotów unikać, albo je od razu wyjaśniać. Czekam na propozycje kolejnych haseł i definicje haseł niezdefiniowanych.

W potocznym rozumieniu oznacza osobę prowadzącą grupę formacyjną. W szerszym znaczeniu animatorami nazywane są osoby po skończonej formacji podstawowej oraz pełniące jakieś funkcje (np. podczas rekolekcji oazowych: animator gospodarczy, czyli ten kto troszczy się o sprawy techniczne i zaopatrzeniowe). Faktycznymi animatorami są jednak tylko ci, którzy ukończyli formację podstawową i dostali Krzyż animatorski.

Zestaw czterech podstawowych prawd dotyczących chrześcijańskiego życia duchowego (treść). Stanowią one często temat rozmów ewangelizacyjnych.

Formacja w Ruchu Światło-Życie wzorowana jest w pewnym sensie na drodze jaką przebywali katechumeni w pierwszych wiekach chrześcijaństwa (katechumenat), a że oazowicze są już ochrzczeni i najczęściej przebyli katechumenat w postaci nauczania religii, dlatego drogę formacyjną nazywamy deuterokatechumenatem (=powtórny katechumenat).

Grupa osób deklarujących przynależność do Ruchu Światło-Życie związana konkretnym celem i dobrowolnie podejmowaną służbą w danej dziedzinie. Przykładowo: Diakonia Pantomimy gromadzi osoby zajmujące się rozwojem, animowaniem najczęściej ewangelizacyjnych "występów" o charakterze teatralnym, Diakonia Słowa dba o rozpowszechnianie słowa drukowanego (pisanie, skład, druk, kolportaż itp.)

1. Grupa osób podejmująca zadanie przygotowania lub uaktualniania, drukowania i rozpowszechniania materiałów formacyjnych, tekstów założyciela, czy innych publikacji, najczęściej o charakterze religijnym lub społecznym.
2. Potoczna nazwa pomieszczenia, z którym można Diakonię Słowa utożsamić - miejsce, gdzie do nabycia są materiały, lokal Diakonii Słowa (w znaczeniu 1).

Gałąź Ruchu Światło-Życie "przygotowana" dla osób żyjących w małżeństwie, jest to droga pozwalająca w życiu rodzinnym w sposób aktywny kultywować charyzmat Ruchu Światło-Życie.

Zbiór dziesięciu zasad, którymi kierują się (to znaczy powinny kierować się) osoby po II stopniu Oazy Nowego Życia.

1. Podczas wakacyjnych oaz rekolekcyjnych dzień, w którym spotykają się wspólnoty z danego obszaru (13 dzień rekolekcji). Poszczególne oazy przedstawiają się, prezentują znak oazy i piosenkę oazy. Tradycyjnymi punktami programu są też: wspólna Eucharystia oraz Godzina Odpowiedzialności, w czasie której chętni składają deklaracje przystąpienia do Krucjaty Wyzwolenia Człowieka. "Największy" i najbardziej oficjalny dzień wspólnoty ma miejsce w Krościenku.
2. Dzień, w którym gromadzą się oazowicze z danego regionu (najczęściej diecezji lub archidiecezji).

Tytuł pisma formacyjno - informacyjnego Diakonii Wyzwolenia.

1. Temat rekolekcji wakacyjnych II stopnia (oznaczjący "wyjście").
2. Jedna z celebracji podczas oazy II stopnia upamiętniająca wyjście Izraelitów z niewoli egipskiej oraz w sposób symboliczny nasze wyjście z niewoli grzechu.

Przygotowywanie się i ciągłe odkrywanie swego chrześcijaństwa przez uczestnictwo w życiu wspólnoty Ruchu Światło-Życie (spotkania w małych grupach, spotkania modlitewne, rekolekcje).

Trzyletni program zgłębiania prawd wiary prowadzący do dojrzałości chrześcijańskiej. Wiedzie on przez trzy "stopnie"; każdy z nich składa się z preoazy, rekolekcji wakacyjnych danego stopnia i postoazy.

Tradycyjny element Dni Wspólnoty (punkt programu), zazwyczaj prowadzony przez osoby z Diakonii Wyzwolenia. W czasie Godziny Odpowiedzalności mogą być prezentowane świadectwa dotyczące wyzwalania (głównie z nałogów), chętni składają deklaracje przystąpienia do Krucjaty Wyzwolenia Człowieka. Nazwa bierze się stąd, że członkowie Ruchu Światło-Życie chcą podejmować odpowiedzialność za obraz naszej Ojczyzny, przez dobrowolne wyrzeczenie się używania napojów alkoholowych, tytoniu, narkotyków i "tego wszystkiego, co uwłacza godności ludzkiej".

Podczas różnych okazji takich jak: Dzień Wspólnoty, ostatni dzień rekolekcji oazowych itp. jednym z punktów programu jest Godzina Świadectwa (z założenia nie musi to być akurat jedna godzina, tak to się tylko nazywa). Polega ona na tym, że osoby chętne dzielą się swoimi przeżyciami, tym, co dokonało się w ich życiu dzięki spotkaniu z Bogiem.

Grupa osób (typowo 3-10 osób) spotykających się cyklicznie (zazwyczaj raz na tydzień, w przypadku Kręgów Domowego Kościoła jest to raz na miesiąc). Celem spotkań jest formacja i modlitwa. Grupę formacyjną prowadzi (animuje) animator.

Zatwierdzony przez Episkopat Polski instytut skupiający kobiety pragnące swe życie poświęcić służbie Ruchowi Światło-Życie.

Rekolekcje specjalistyczne dla animatorów muzycznych, często z elementami warsztatów muzycznych.

Rekolekcje specjalistyczne, będące jednym z etapów przygotowania do podjęcia posługi animatorskiej lub "doformowania" się dla animatorów.

Rekolekcje specjalistyczne skoncentrowane na ewangelizacji; kończone zazwyczaj konkretną ewangelizacją.

Rekolekcje specjalistyczne kładące nacisk na aspekty posługi liturgicznej.

Spotkanie osób podejmujących jakieś zadania w Ruchu Światło-Życie. Skierowana jest do moderatorów i animatorów. Podczas niej przedstawiane są zarysy programu na najbliższy rok, wygłaszane są prelekcje, prowadzone są rozmowy plenerowe. Jest to najbardziej integrujące Ruch spotkanie.

Miejsce w Krościenku nad Dunajcem, w którym koncentruje się całe życie Ruchu Światło-Życie. Jest to oficjalne cetrum Ruchu, tam prowadził działalność założyciel Ruchu, ks. Franciszek Blachnicki, tam miało miejsce oddanie Ruchu przez kardynała Karola Wojtyłę dla Niepokalanej.

Nazwa spotkań odbywających się od Adwentu w grupach po II stopniu formacyjnym. Polegają na rozważaniu fragmentów biblijnych, które będą odczytywane na Mszy w najbliższą niedzielę.

Miejscowość w Beskidzie Sądeckim, na skraju Pienin, w której znajduje się Kopia Górka- centrum Ruchu Światło-Życie.

Znak Ruchu Światło-Życie wykonany w formie krzyża, noszony przez animatorów. Otrzymuje się go podczas "święceń" animatorskich.

Księga zawierająca nazwiska osób, które zadeklarowały przystąpienie do Krucjaty Wyzwolenia Człowieka jako członkowie (na czas nieokreślony). Jest symbolem i namacalnym znakiem naszego starania o trzeźwość narodu.

Osoba (kapłan) stojąca na czele Ruchu w danej parafii (moderator parafialny), diecezji (moderator diecezjalny), czy też w ogóle na czele Ruchu (moderator generalny). Moderatorem nazywany jest też kapłan prowadzący dane rekolekcje. W przypadku osoby świeckiej dzielącej zadania z moderatorem mówimy o moderatorze świeckim.

Praktyka religijna typowa i charakterystyczna dla Ruchu Światło-Życie. Polega na codziennym rozważaniu Słowa Bożego (zazwyczaj tekstów Pisma Świętego), ale w ten sposób, aby głównym celem poświęconego czasu było osobiste spotkanie z Bogiem, a nie poznawanie jego treści.

Niewielka kaplica na Kopiej Górce bogata w symbolikę dotyczącą światła (tego widzialnego i tego, którym jest Jezus - on jest drogą, światłem i życiem).

1. Jeden z Drogowskazów Nowego Człowieka zawierający wskazówki dotyczące budowania naszego wizerunku w świecie (sposób postępowania, ubierania, wysławiania się itp.).
2. Sposób życia zgodny z drogowskazem: Nowa Kultura.

1. Potoczne określenie Ruchu Światło-Życie.
2. Tytuł pisma Ruchu Światło-Życie (strona WWW "OAZY").
3. Rekolekcje organizowane w ramach Ruchu Światło Życie. Mogą być Oazy wakacyjne OŻK (ODB dla młodszych i ONŻ dla starszych:), rekolekcje specjalistyczne: Oazy Modlitwy, ORAE, ORDŻ, ORDW, ORDOW, ORDL, ORD itp. oraz oazy specjalne jak COM.
4. Potoczna nazwa spotkań oazowych (nie we wszystkich rejonach polski).

Rekolecje skupiające się modlitwie i nauczaniu o modlitwie.

Rekolekcje wakacyjne dla osób "zbyt młodych" żeby wziąć udział w Oazie Nowego Życia.

Rekolekcje wakacyjne dla osób kroczących drogą formacji podstawowej.

Określenie wspólne rekolekcji wakacyjnych. W ramach Oazy Żywego Kościoła są: Oaza Dzieci Bożych i Oaza Nowego Życia.

Typowy dla pierwszych i ostatnich pięciu dni rekolekcji wakacyjnych element programu. Składa się nań wszystko co sympatyczne, zabawne i integrujące (zabawy, skecze, tańce znaczy pląsy itp.). Na stronie Ruch w sieci w kategorii "Inne" znaleźć można zbiór materiałów na pogodne wieczory.

Czas po oazowych rekolekcjach wakacyjnych trwający do Adwentu.

Utwór wybierany podczas rekolekcji oazowych, który ma najbardziej oddawać charakter danej Oazy. Zazwyczaj piosenką Oazy jest piosenka lub pieśń, która się najbardziej podoba, chociaż z Oazą, która go prezentuje ma niewiele wspólnego. Piosenka Oazy prezentowana jest wobec innych Oaz podczas Dni Wspólnoty (patrz też znak Oazy).

Czas formacji przygotowujący przed oazą wakacyjną. Zaczyna się wraz z Adwentem.

Praktyka stosowana niekiedy w czasie rekolekcji. Polega na zachowaniu milczenia, a ściślej: na mówieniu tylko rzeczy absolutnie koniecznych. Pozwala to na wyciszenie się i głębsze przeżywanie wewnętrzne.

Punkt programu Oazy III stopnia mający na celu prezentacji różnych charyzmatów w Kościele, wspólnot, ruchów. Poznaje się wtedy bogactwo Kościoła we wszystkich przejawach, ze szczególnym naciskiem na te, które obecnie mają miejsce.

Punkt programu Oazy III stopnia z założenia przybliżający historię Kościoła Rzymskiego. Idelnym rozwiązaniem byłoby uczestniczenie w oazie w Rzymie, gdzie codziennie można odwiedzać inne miejsce związane z przeszłością Kościoła. W Polskich warunkach są dwa rozwiązania: albo wyświetlanie slajdów wraz z omówieniem, albo zwiedzanie kościołów lokalnych i poznawanie historii Kościoła lokalnego.

"Wielkość" pozwalająca odróżnić na jakim etapie formacji jest dana osoba. Formacja oazowa oparta jest na trzech stopniach, każdy z nich trwa rok czasu i aby był "ważny" musi zawierać przeżycie wakacyjnej Oazy danego stopnia. Animatorami mogą być osoby po III stopniu.

Cykl rekolekcyjny lub jednorazowe rekolekcje służące rozwojowi animatorów lub osób przygotowujących się do posługi animatorskiej.

Punkt programu rekolekcji wakacyjnych. Tematem jest szeroko pojęta liturgia. Poznaje się wówczas historię, jej znaczenie. Wyjaśniana jest symbolika gestów liturgicznych, szat. Szkoła liturgi pozwala poznać części liturgii eucharystycznej, sposób ich sprawowania i wiele innych rzeczy jej dotyczących.

Punkt programu rekolekcji. Nazwa mówi sama za siebie. Uczymy się na szkoleśpiewu pieśni religijnych oraz technicznych podstaw śpiewania, lub jak kto woli wokalizacji.

Teczka zawierająca materiały niezbędne i pomocnicze do prowadzenia rekolekcji oazowych. Co roku jej zawartość może się zmieniać wraz ze zmianą tematu roku.

Temat jaki przyświeca danemu rokowi formacyjnemu, określa nad którym zastanawia się i pracuje cały Ruch Światło-Życie.

1. Tytuł pisma formacyjnego Ruchu Światło-Życie (strona WWW "Wieczernika").
2. Miejsce znane każdej chyba osobie, która była na Kopiej Górce, umiejscowione na zboczu pagórka. Przypomina amfiteatr, gdyż na stoku rozmieszczone są rzędy ławek, natomiast na podeście zlokalizowanym na dole jest ołtarz. Tam odbywają się zazwyczaj msze św. oraz inne celebracje, jeśli uczestniczy w nich duża liczba osób.

Jeden z punktów programu podczas oazy rekolekcyjnej I-go stopnia. Polega on najczęściej na wędrówce, która ma zadany cel (odnalezienie czegoś, odkrycie jakiejś prawdy itp.).

Podczas wakacyjnych rekolekcji oazowych robiony jest znak oddający istotę przeżywanego czasu. Forma znaku zależy tylko od pomysłowości oazowiczów. Może to być plakat, rzeźba oraz inne konstrukcje trudne do sprecyzowania (makiety, plecionki, tarcze itp.). Zazwyczaj znak Oazy pełen jest symboli, ich wyjaśnianie wraz z prezentacją znaku jest jednym z punktów programu wakacyjnych Dni Wspólnoty, na których gromadzą się Oazy z danego regionu.